Babyonline.pl
 
 
Gry
Rozwiń menu

Czy tak objawia się ADHD? Test prawdę ci powie

| aktualizacja: 02.11.2017 | 6

Skrót ADHD zrobił się już tak popularny, że przyczepiamy go niemal do każdego kilkulatka, który nie usiedzi na miejscu. Czy rzeczywiście zespół nadpobudliwości psychoruchowej jest tak częsty u dzieci, czy może po prostu nastała na niego moda?

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(3)
dziecko z ADHD
fot. Panthermedia
Kiedy można rozpoznać ADHD? Wcale nie tak szybko, jak się zwykle wydaje. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci diagnozuje się dopiero powyżej 6. roku życia. Wcześniej trudno to zrobić, bo objawy, które przypominają ADHD, czasem wynikają tylko z ogromnej potrzeby ruchu i niedojrzałości układu nerwowego dziecka (a to w tym wieku normalne).

Jakie są najczęstsze objawy ADHD u kilkulatka?

Dzieci z ADHD wyróżniają się spośród grona rówieśników. Możemy zwykle zaobserwować u nich  charakterystyczne objawy nadpobudliwości:
  • problemy z koncentracją uwagi – w porównaniu z innymi dziećmi w klasie maluch dotknięty ADHD stale ma problemy ze skupieniem się na tym, co mówi nauczyciel, nie pamięta, co było zadane, przez co trudno mu przygotowywać się do kolejnych lekcji, odrabiać prace domowe;
  • nadmierna ruchliwośćdzieci z ADHD nie potrafią siedzieć w spokoju i słuchać opowiadania nauczyciela, chcą się przemieszczać, odwracają się do kolegów i zaczepiają ich;
  • impulsywność – nadpobudliwe dzieci robią zwykle wokół siebie dużo hałasu, nie rozmawiają spokojnie, tylko krzyczą, są niecierpliwe.
Objawy ADHD mogą być jednak inne u dziewczynek i u chłopców – dziewczynki miewają częściej problemy z koncentracją uwagi – są rozmarzone, nie uważają na lekcjach, nie zapamiętują poleceń. Przez to, że są spokojne, nie krzyczą, nie biegają po klasie, rzadziej trafiają do psychologa i nie otrzymują tak bardzo potrzebnej im pomocy.

Polecamy: Masz córkę – przeczytaj ten list dla jej dobra!
 

Jak odróżnić złe zachowanie od objawów ADHD?

Zrób test. Zaznacz stwierdzenia, które są twoim zdaniem prawdziwe. Ale uwaga! Zaznaczaj je tylko wtedy, gdy objawy występują u dziecka przynajmniej od 6 miesięcy i to w każdym środowisku (a więc nie tylko w domu, w przedszkolu czy wyłącznie u babci). Sprawdź, czy twoje dziecko zdecydowanie częściej niż rówieśnicy:
  • popełnia wiele błędów z nieuwagi;
  • nie potrafi dłużej się skupić na czynności, którą mu polecasz wykonać;
  • gubi rzeczy potrzebne do zabawy lub nauki;
  • ma trudności z przestrzeganiem zasad zabawy;
  • ma trudności z czekaniem na swoją kolej;
  • ma kłopot ze spokojnym siedzeniem w jednym miejscu;
  • ciągle przerywa wypowiedzi dorosłym i innym dzieciom;
  • ma trudność z czekaniem na nagrodę;
  • domaga się ciągłej i nieprzerwanej uwagi dorosłego;
  • chodzi, biega, wspina się na meble także wtedy, gdy jest to zachowanie niewłaściwe;
  • łatwo rozprasza się pod wpływem zewnętrznych bodźców i trudno mu potem powrócić do przerwanej aktywności.
Jeśli zaznaczyłaś większość stwierdzeń, istnieje prawdopodobieństwo, że twój maluch jest dzieckiem, u którego powyżej 7. roku życia zostanie stwierdzone ADHD. Mimo dużej wiedzy o zaburzeniach rozwojowych u dziecka nadal w pewnych kręgach można spotkać się z teorią, że ADHD nie istnieje. Jeśli twoje dziecko sprawia problemy z zachowaniem, nie słuchaj tego, co mówią inni, tylko idź z nim do specjalisty. W porę rozpoznany problem sprawi, że dziecko będzie lepiej radzić sobie w życiu – nieleczone ADHD bardzo utrudnia normalne funkcjonowanie.

Czytaj też: Złe zachowanie - 9 kół ratunkowych

Co robić, gdy podejrzewamy ADHD u dziecka?

Rodzice nie powinni sami diagnozować dziecka, zrobi to psycholog lub psychiatra. Specjalista obserwuje dziecko, rozmawia z nim i... wysyła na różne badania. Bo podobne objawy do ADHD występują również u małych alergików czy dzieci, które mają pasożyty. Czasem też kłopoty wynikają z niedosłuchu czy problemów ze wzrokiem kilkulatka.

Zobacz też:
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (6)
avatar

Qarka
Qarka | 2017-10-19 10:00 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

Też mieliśmy problem z diagnozą, często słyszeliśmy własnie, że nie ma czegoś takiego jak ADHD, że ADHD nie istnieje. Cóż, istnieje i bez odpowiedniego wsparcia ciężko sobie z takim dzieckiem poradzić.

Odpowiedz

Joasia
Joasia | 2017-10-19 09:59 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

Moja córcia ma zdiagnozowane ADHD. Fakt, ciężej jej skupić uwagę, ale wystarczy nauczyć się innego podejścia do malucha. Cierpliwość, kreatywność... nie stosowanie tradycyjnego tłumaczenia, bo dziecko i tak nie zapamięta. U nas się sprawdzają opowieści w trakcie zabaw ruchowych, wtedy córcia o wiele więcej się uczy.

Odpowiedz

Fanka
Fanka | 2017-10-19 09:57 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

My mieliśmy problem, aby któryś lekarz zdiagnozował u Michałka ADHD. Ile się nabiegaliśmy, to nasze :/

Odpowiedz

Mamutka
Mamutka | 2017-10-19 09:55 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

ADHD to nic strasznego, trzeba po prostu trochę poczytać i dostosować swoje metody wychowawcze do dzieciaczka :)

Odpowiedz

eve
eve | 2014-07-30 21:36 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

och jej jak się czyta takie komentarze rozentuzjowanych mamusiek jak Duna pozostaje w ustach słodki smak leguminy. Widać że twoje życie kończy się na dziecku

Odpowiedz

Duna
Duna | 2014-03-13 18:53 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

Ważne, żeby takiego dziecka nie ganić ciągle. Dzieci z ADHD są naprawdę cudowne, trzeba im tylko zapewnić dużo ruchu i zajęcia, które je wciągają. Wtedy trenują skupienie i stają się w nim naprawdę mistrzami! Wiem, bo moja córka jest adehadowcem. Jest wspaniała!

Odpowiedz
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?