Babyonline.pl
 
 
Gry
Rozwiń menu

Skąd się bierze agresja dziecięca u 2-3-latków?

| aktualizacja: 26.08.2016 | 2

Twój dwulatek wpada w złość i jest agresywny w stosunku do najbliższych i rówieśników? To naturalne w jego wieku. Dziecko chce być bardziej samodzielne, a jednocześnie napotyka na wiele trudności, których nie może pokonać. Dlatego szczypie, bije, ciągnie za włosy i gryzie. Sprawdź, jak poradzić sobie z agresją u dziecka.

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(2)
dziecko, krzyk, wychowanie, maluch, chłopiec
Mój 2,5-letni synek, gdy jest w złym humorze, wpada w wściekłość. Gryzie, bije z całej siły i wrzeszczy. To samo dzieje się w piaskownicy, gdy inne dziecko nie chce mu oddać swojej zabawki. Boję się, że wychowuję małego potwora.
Sylwia S. z Warszawy

Dlaczego dziecko jest agresywne?

Przyczyn agresji u dziecka jest wiele i nie zawsze są one być oczywiste dla jego rodziców. Najczęstsze to:

1. Nieumiejętność radzenia sobie z emocjami

Kilkulatek nie rozumie i nie umie opanować złych emocji, nie radzi sobie z przeciwnościami, nie potrafi jeszcze żyć w grupie – taką wiedzę zdobędzie dopiero z czasem. Frustrację wywołują w nim również stawiane mu ograniczenia. Dążąc do własnej niezależności i jednocześnie nieustannie słysząc zakazy i nakazy, którym musi się podporządkować, malec denerwuje się i wyraża to w sposób agresywny.

2. Zaburzenia rytmu dnia

W życiu dziecka niezwykle ważny jest rytm dnia - o stałej porze bawi się, je, idzie spać. Wszelkie zakłócenia tego rytmu, czyli na przykład brak popołudniowej drzemki, głód z powodu opóźnionego obiadu i inne niezaspokojone potrzeby dziecka, mogą być źródłem nerwów. Także złe samopoczucie, będące często zwiastunem choroby, może wywołać agresję.

3. Nieodpowiednie wzorce zachowań

Jeśli rodzice, inni dorośli lub rówieśnicy zachowują się agresywnie, arogancko i wybuchowo, dziecko najprawdopodobniej będzie ich naśladować. Przyjrzyj się zachowaniu swojemu i taty dziecka - może nieświadomie wy wprowadzacie nerwową atmosferę?

4. Błędy rodziców

Czasami przyczyną agresji u dziecka są błędy w wychowaniu – zakazy i uniemożliwienie dziecku podejmowania samodzielnych decyzji lub wręcz przeciwnie — pozwalanie na zbyt wiele. Jeśli z kolei będziemy poświęcać maluchowi za mało czasu, bardzo prawdopodobne, że agresją spróbuje on zwrócić na siebie uwagę rodziców.


Sposoby rodziców na agresję dziecka

Przede wszystkim postaraj się odnaleźć i zlikwidować źródło dziecięcej agresji. Kiedy malcowi znowu przytrafi się atak agresji nie trać cierpliwości: po wybuchu dziecka spokojnie tłumacz mu, że takie zachowanie jest niedopuszczalne. Postaraj się uświadomić dziecku, że robi przykrość najbliższym.

Trzymaj nerwy na wodzy – twój krzyk nie pomoże na agresję malca. Zawsze kontroluj zachowania swojej pociechy – każdemu maluchowi może się zdarzyć, że straci panowanie nad sobą i swoimi uczuciami. A jeśli już postanowisz malucha ukarać, koniecznie poczekaj, aż będziecie sami – karcenie dziecka w obecności innych osób upokarza go i budzi kolejne złe emocje i agresywne nastawienie do świata.

I najważniejsze: doceniaj dziecko, gdy jest grzeczne, przede wszystkim w trudnych dla niego sytuacjach, i głośno chwal. Naucz je, że swój gniew może wyrazić w rozmowie lub poprzez zabawę ruchową, a nie tylko poprzez agresję.

Czytaj też: Agresja dzieci to problem naszych czasów - mówi Eve Ainsworth, autorka książki "7 dni" 
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (2)
avatar

Qwe
Qwe | 2017-10-20 22:06 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

Dziecko ma prawo do złych emocji oczywiście! Ale agresji już nie !!. Potem 5 latek biję mamę, czy nauczycielkę w twarz !!Zostawcie w tyle teorie psychologiczne i metody wychowawcze, wynalezione 20lat temun!!! Teraz są inne.dzieci.i inni rodzice.!! Jestem nauczycielem przedszkola, od.dziecks marzyłam o tym, żeby pracować w.przedszkolu, osoby znające mnie w pracy mówili m,zeże jestem nauczycielem z.powołania. Ale to.co teraz się dzieję odbiera mi wiarę we wszystko.

Odpowiedz

mamdwóchurwisów
mamdwóchurwisów | 2007-07-04 11:03 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

witam
ja na szczęście mam juz za sobą ten okres agresji mój syn ma 3 lata ale bicie dzieci było potworną próbą cierpliwości. zwłaszcza ze nie pomagało nic ani prośba ani groźba ani ani zanwet izolowanie od dzieci ani w ostateczności krzyk czy klaps. Musiałam chodzic za nim krok w krok i łapać za rączkę zanim uderzył. Ale muszę przyznać ze najtrudniejsze do przeżycie było nie zachowanie mojego dziecka a reakcja mam innych dzieci. Robiły mi awantury ale najczęsciej wrzesczały na mojego syna.
Kiedy skończył 2 lata urodził mu sie brat i wtedy skończyła sie wszelka agresja - wprawdzie nie jak ręką odjął ale mimo wszystko na razie mam spokój ;) i oby tak dalej .
wszystkim mamom z takimi problemami życzę duuuuuuuużo cierpliwości do innych mam ;)

Odpowiedz
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?