Babyonline.pl
 
 
Rozwiń menu

Jak kochać dziecko autystyczne?

| 29.11.2011, aktualizacja: 25.08.2016 | 0
separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(0)
dziecko, pluszak, tulić, smutek
Wychowywanie dziecka dotkniętego autyzmem jest bardzo trudne. O czym powinni pamiętać rodzice cierpiącego na to zaburzenie malca?
Pierwsze wyraźne symptomy autyzmu można zaobserwować już u dwulatka. Dziecko nie uśmiecha się na widok rodziców, odmawia pieszczot, nie reaguje na polecenia. Nie toleruje także w swoim otoczeniu żadnych zmian. Nawet na nową zabawkę może zareagować lękiem i krzykiem.

Choć to niełatwe, wychowując dziecko z autyzmem staraj się myśleć pozytywnie

Zaburzone zachowania dziecka dezorientują rodziców i wzbudzają w nich poczucie winy. Jak sobie wtedy radzić?
  • Malec biernie przyjmuje twoje pieszczoty? Staraj się nie brać sobie tego do serca. Badania sugerują, że autystyczne maluchy są przywiązane do rodziców, tylko nie potrafią tego okazać.
  • Czujesz się winna, że nie potrafisz pomóc autystycznemu dziecku, gdy krzyczy i nie pozwala do siebie podejść? Pamiętaj, wcale nie jesteś złą mamą! Problemy z rozpoznawaniem potrzeb swych pociech mają też rodzice zdrowych dzieci.

Zmartwieniami podziel się z innymi

Przy dziecku, które ma trudności w komunikowaniu się z innymi i nie panuje nad emocjami, domownicy są narażeni na duży stres. To zaś nie pozostaje bez wpływu na ich wzajemne relacje.
  • Problemy partnerskie. Niewłaściwe zachowania malca (np. jego agresja czy nieposłuszeństwo) sprawiają, że stosunki między tobą i mężem stają się coraz bardziej napięte? Szukajcie wsparcia na zewnątrz. Osoby, z którymi możecie zawsze podzielić się swoimi troskami, znajdziecie w choćby w Fundacji Synapsis (tel.: 22 825 87 42). O pomoc w przezwyciężeniu trudności warto zwrócić się też do psychologa.
  • Kłopoty z rodzeństwem. Przez twoje zaabsorbowanie niepełnosprawnym malcem, potrzeby pozostałych zdrowych dzieci schodzą na drugi plan? Wyjaśniaj im, dlaczego tak się dzieje, nie żądaj jednak od pociech zbyt wiele. Pozwalaj im np. na okazywanie żalu, złości i interweniuj, gdy autystyczny brat czy siostra przeszkadza im w zabawie.

Nie pozwalaj zepchnąć się do narożnika

Nienaturalne zachowania dziecka autystycznego często irytują osoby z jego otoczenia. Bywa, że z niechęcią obserwują awanturujące się dziecko (np. w autobusie) i zarzucają rodzicom, że zbytnio pociechę rozpuścili.
  • Nie przemilczaj przykrych uwag. Otwarcie informuj innych o źródle problemu (czyli o autyzmie), a nawet miej czasami odwagę wytknąć ludziom ich nietolerancję.
  • Nie izoluj się od przyjaciół czy krewnych z obawy, że wizyta u nich skończy się np. ściągnięciem przez malca obrusa ze stołu wraz z zastawą. Mocno akcentuj, że zależy ci na podtrzymywaniu więzi rodzinno-towarzyskich, wyjaśniając zarazem, na czym polegają specyficzne trudności dziecka autystycznego.

Pamiętaj! Na razie autyzm nie jest schorzeniem uleczalnym. Dzięki jednak odpowiedniej terapii i lekom można zapewnić dziecku możliwie najlepszy rozwój.
  • W osiąganiu dobrych wyników w postępowaniu leczniczym kluczowa jest wczesna diagnoza – czyli postawiona najpóźniej w 4. roku życia.
  • W proces leczenia włącza się też rodziców, którzy uczą dziecko nawiązywania relacji międzyludzkich – np. wyjście do sklepu staje się dla malca lekcją radzenia sobie z nadmiarem różnorodnych bodźców.
Sprawdź też: Kim może zostać dziecko z autyzmem
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (0)
avatar
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?