Baby online.pl
 
 
Rozwiń menu

Kiedy nie możesz rodzić naturalnie

| 07.02.2007 | 2

Jest coraz częstsza i coraz bezpieczniejsza. Niezastąpiona w wypadku komplikacji ciążowych i porodowych.

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(3)
para, małżeństwo, ciąża, brzuch
fot. © Igor Mojzes - Fotolia.com
Cesarskie cięcie przeprowadza się wówczas, gdy poród naturalny zagraża bezpieczeństwu i zdrowiu kobiety lub dziecka. Decyzja o porodzie operacyjnym może zapaść nawet na długo przed terminem rozwiązania (zobacz, jak działa kalkulator terminu porodu). Zdarza się jednak i tak, że zostaje podjęta nagle, już w trakcie akcji porodowej, gdy pojawiają się komplikacje.

Gdy cesarskie cięcie jest zaplanowane

Nie zawsze przyszła mama może się spodziewać porodu naturalnego. Niektóre schorzenia i sytuacje od razu kwalifikują do cesarskiego cięcia (ostateczną decyzję zawsze podejmuje lekarz). Najczęstsze to:
  • łożysko centralnie przodujące – można je stwierdzić już po połowie ciąży. Poród drogami natury groziłby niebezpiecznym krwotokiem.
  • miednicowe położenie płodu, ale tylko w przypadku pierwszego porodu (drugi poród przy takim położeniu może odbywać się drogami natury, jeśli tak zdecyduje lekarz prowadzący ciążę). Cięcie jest bezpieczniejsze dla maleństwa niż poród naturalny.
  • położenie poprzeczne płodu, czyli takie, w którym bark lub rączka maluszka znajdują się nad spojeniem łonowym. Poród naturalny nie byłby możliwy (sprawdź, jak dziecko układa się przed porodem – 5 pozycji).
  • zaawansowana cukrzyca dorosłych, często połączona z retinopatią i zmianami nerkowymi. Poród naturalny groziłby np. odklejeniem siatkówki, niebezpiecznym nadciśnieniem, drgawkami.
  • wysoka krótkowzroczność (powyżej –10 dioptrii) ze zmianami na dnie oka. Przy mniejszej krótkowzroczności kobieta zazwyczaj może rodzić siłami natury.
  • ciężkie stany tzw. zatrucia ciążowego – związane z tym nadciśnienie i możliwe stany rzucawkowe mogłyby być niebezpieczne w czasie porodu drogami natury.
  • schorzenia ortopedyczne – może to być np. dysplazja stawu biodrowego, stany po złamaniach kości miednicy i inne nieprawidłowości w budowie.
  • stany po operacjach macicy, np. dużych mięśniakach.
  • sytuacja, gdy dwa poprzednie porody zakończyły się cesarskim cięciem.

Jeśli ciąża jest prawidłowo prowadzona, a cesarskie cięcie zaplanowane, to operacja jest zupełnie bezpieczna zarówno dla mamy, jak i maleństwa.

Zobacz też: czy tata może być przy cesarce


Jak się przygotować do cesarskiego cięcia

Przyszła mama, u której zaplanowano cesarskie cięcie, nie musi leżeć w szpitalu. Zgłasza się tam zwykle dopiero w 38. tygodniu ciąży. Po ocenie dojrzałości płodu lekarz decyduje o dokładnej dacie zabiegu.

Przed cesarskim cięciem przyszła mama przez co najmniej sześć godzin nie powinna jeść ani pić. Jeśli czeka na oddziale patologii ciąży na planową operację, to zazwyczaj w jej przeddzień nie dostaje kolacji (natomiast obiad podaje się lekkostrawny). Zabieg przebiega sprawniej, gdy wcześniej kobieta się wypróżni (najlepiej, gdy jest po lewatywie).


Zobacz też: rewolucja na porodówce – nowe prawa mamy i dziecka


Scenariusz cesarskiego cięcia

Planowe cesarskie cięcie wykonuje się rano. Przygotowana do niego wcześniej przyszła mama zostaje zabrana na salę przedporodową:
  • dostaje kroplówkę z glukozą lub płynem wieloelektrolitowym – w ten sposób zwiększa się objętość krwi – to zabezpieczenie przed późniejszą, dość dużą jej utratą.
  • ma też zakładany cewnik do pęcherza moczowego (dzięki niemu jest opróżniony, co ułatwia przeprowadzenie operacji).
  • wykonuje się KTG, by zobaczyć, jak pracuje serce dziecka, oraz podstawowe badania mamy (jeśli nie były robione wcześniej). Oprócz morfologii sprawdza się często poziom elektrolitów i krzepliwość krwi (zobacz, jak przebiega badanie KTG).

Po tych zabiegach mama jedzie na salę porodową. Tam anestezjolog pyta ją, jaki rodzaj znieczulenia ma być zastosowany. Najbardziej popularne (jeśli nie ma przeciwwskazań, np. dyskopatii, stanów zapalnych kręgosłupa) jest zewnątrzoponowe lub podpajęczynówkowe (czytaj więcej o znieczuleniu przy cesarce). Polega na wkłuciu środka znieczulającego do przestrzeni międzykręgowej. Zostają znieczulone nerwy czuciowe od pasa w dół oraz częściowo nerwy ruchowe. Przyszła mama zachowuje pełną świadomość, może rozmawiać z lekarzem, widzi dziecko zaraz po porodzie.

Czasem podaje się również znieczulenie pełne, dożylne albo wziewne – wówczas kobieta zasypia na czas trwania operacji (45–60 minut).

Zobacz też: czy drugi poród też będzie przez cesarskie cięcie

separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (2)
avatar

edyta
edyta | 2008-04-04 00:32 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

cewnikowanie? żaden ból, nie ma się czego bać.

Odpowiedz Pokaż odpowiedzi

kasia
kasia | edyta | 2008-07-31 20:27 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

Jak mnie cewnikowali bylo ok,ale gdy juz cewnik usuneli-to byl najwiekszy koszmar jaki przezylam!!!Bol przy oddawaniu moczu byl niesamowity;(

Odpowiedz
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?