Babyonline.pl
 
 
Rozwiń menu

Idzie raczek nieboraczek

| 26.02.2008, aktualizacja: 05.02.2009 | 3

Najtrudniejszy pierwszy krok? Nie do końca... Zanim mały piechur ruszy w świat, czeka go wiele miesięcy mozolnych ćwiczeń. Pomóż mu!

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(0)
Gdy zbliżają się pierwsze urodziny, dziecko za wszelką cenę chce już samo dreptać. Ledwie stanie na nóżki, próbuje puszczać się mebli. Boi się, ale chęć nauki jest silniejsza. Więc odrywa rączki od kanapy i… klap. Jeśli nie czekasz obok z otwartymi ramionami, kończy się upadkiem na pupę. Nie szkodzi! To jeden z kolejnych kroczków ku chodzeniu. Ma już ich za sobą kilka.

Krok pierwszy - ćwiczę mięśnie od pierwszych dni
Tak, tak – gimnastyka trwa od chwili urodzenia. Czasem nie zdajesz sobie sprawy, że jesteś trenerem swojego maluszka. Czy wiesz, że mięśnie szyi i karku dziecka wzmacniają się, gdy unosisz je do karmienia? Pracują też intensywnie, gdy kładziesz malucha na brzuszku. Próbując unieść główkę, dziecko ćwiczy mięśnie obręczy barkowej i rączek, kręgosłupa, klatki piersiowej i brzucha. W szóstym miesiącu podnosi ją już wysoko, bez wysiłku, podobnie na łokciach i rączkach unosi tułów. Rozgląda się przy tym na boki – tak przygotowuje się do raczkowania. Nóżki także nie próżnują. W siódmym miesiącu maluch sprężynuje, czyli prostuje nogi i zgina, gdy podtrzymujesz go pod pachami. Próbuje też dreptać w miejscu, zabawnie uginając kolanka. Po co to robi? By około dziewiątego miesiąca, chwytając cię za ręce, stanąć i utrzymać ciężar ciała. Ale do chodzenia nie wystarczą silne mięśnie... Bez zarzutu musi działać zmysł równowagi, wzrok i nerwy, po których jak po drucikach biegną informacje od mięśni do mózgu. I tu zadanie dla mamy.
Jak mu pomóc. Kołysz malca, to stymuluje układ nerwowy. Podsuwaj zabawki, by je chwytał i manewrował nimi. Sprawne rączki to dobry zmysł równowagi.

Krok Drugi - pełzam w 7. miesiącu
Niektóre dzieci potrafią już siedzieć, choć jeszcze kiwają się na boki. Kiwaczek szybko zmienia się w pełzaczka. Najczęściej najpierw maluch kręci się wokół własnej osi, potem pełza do tyłu, wreszcie po kilku tygodniach mozolnie rusza naprzód. To przygotowuje go do raczkowania.
Jak mu pomóc. Twój maluszek powinien teraz jak najmniej czasu spędzać w łóżeczku. Połóż na dywanie koc i pozwól poznawać otoczenie z tej perspektywy. Wtedy nabierze jeszcze większej ochoty do dalszych ćwiczeń.

Krok trzeci - siadam pod koniec 7. miesiąca
Dziecko jest na tyle silne, że może usiąść przy nieznacznej pomocy. Jeśli podasz mu dłoń, podnosi główkę i plecy, podpiera się wolną ręką i siada. Czasem dla utrzymania równowagi podpiera się na łokciu i manewruje nóżkami. Pod koniec ósmego miesiąca samodzielnie podciągnie się do góry. Upłynie kolejny miesiąc, nim usiądzie z leżenia na plecach.
Jak mu pomóc. Siadanie to dla dziecka na początku spory wysiłek, ułatw mu to, dając możliwość przytrzymania się o szczebelki kojca lub twoje palce.

Krok czwarty - raczkuję w 8–9. miesiącu
Siedzący maluch na razie nie wstanie – to za trudne. Potrzebny jest etap przejściowy, czyli raczkowanie. Niektóre dzieci pomijają go jednak – ślizgają się na pupie, zamiast „chodzić” na kolanach i dłoniach. Według amerykańskich ortopedów maluszki, które długo raczkują, nie mają później problemów ze skoliozą. Raczkowanie dobrze wpływa na panewki biodrowe i stopy (ustawia je w prawidłowej pozycji). Poza tym ćwiczy mięśnie – przede wszystkim obręcz barkową i biodrową. Gdy raczkujący malec plącze się innym pod nogami, w jego mózgu dzieją się ważne rzeczy: zawiadująca lewą stroną ciała prawa półkula musi dogadać się z lewą, sterującą ruchami prawej strony. Raczkujący maluch uczy się, że trzeba zgrać pracę rąk i nóg tak, by nie kicać jak zając, a poruszać się w systemie: prawa ręka z lewą nogą, lewa ręka z prawą nogą. Raczkowanie doskonali także umiejętność koncentrowania wzroku na przedmiotach. Dzięki temu maluchowi w przyszłości łatwiej będzie się skupić się na literach, odróżniać je i układać w słowa.
Jak mu pomóc. Pozwól dziecku na eskapady w różne części domu. Pamiętaj o bezpieczeństwie. Załóż plastikowe nakładki na narożniki, zasłoń gniazda elektryczne, połóż matę antypoślizgową w łazience. Schowaj szklane drobiazgi. I zapomnij o tym, że istnieją chodziki!
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (3)
avatar

Laura
Laura | 2009-02-21 01:23 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

Córka zaczęła siedzieć mająć 5 miesięcy a chodzić w 11 miesiącu -samodzielnie.
Bez chodzika, ten produkt powinien zniknać z rynku ,więcej z niego szkody niz pożytku.

Odpowiedz

marlena
marlena | 2008-04-22 20:05 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

moja córeczka siedzi ładnie ale nie chce raczkować ani sie slizgać na pupie w rzadną stronę skończyła 9miesięcy,chce chodzić!dlaczego chodziką precz!wychowałam syna na chodiku

Odpowiedz Pokaż odpowiedzi

emilka
emilka | marlena | 2008-05-15 09:49 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

nasza Córeńka skończyła 10 miesięcy i fakt faktem wcześnie zaczęła siedzieć ale nie ma ochoty ani sama ustać ani chodzić na czworaka. Co do samodzielnego siadania bez żadnej pomocy to także nie mam się czym chwalić. Niby próbuje ale zwyczajnie jej się nie chce. pozdrawiam

Odpowiedz
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?