Babyonline.pl
 
 
Gry
Rozwiń menu

Wszystko, co musisz wiedzieć o in vitro. Dlaczego jest takie kontrowersyjne?

| aktualizacja: 30.10.2017 | 0
separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(1)
in vitro co to jest, jaka cena
fot. Fotolia
Metoda zapłodnienia pozaustrojowego ma nadal pełno zwolenników i przeciwników. Dodatkowo ostatnio wiele mówi się o braku refundacji i zwróceniu ku naprotechnologii w leczeniu niepłodności. Rozwiewamy wszelkie wątpliwości dotyczące in vitro – sprawdź!

In vitro dosłownie oznacza „na szkle” i dotyczy badań i zabiegów przeprowadzanych w laboratorium poza organizmem. W przypadku starań o ciążę mówimy o pozaustrojowym zapłodnieniu, czyli zapłodnieniu in vitro, które w skrócie naukowym oznaczane jest IVF z dopskami ICSI/IMSIJeśli nie udaje wam się zajść w ciążę i nie pomagają naturalne metody planowania rodziny, może czas pomyśleć o zapłodnieniu in vitro?

Co to jest in vitro?

In vitro jako termin medyczny oznacza przeprowadzenie jakiegoś procesu biologicznego w warunkach laboratoryjnych. W przypadku zapłodnienia in vitro, zabieg polega na doprowadzeniu do połączenia komórki jajowej i plemnika w laboratorium, czyli poza organizmem kobiecym. Taki rodzaj zapłodnienia zaliczany jest do technik rozrodu, które są wspomagane medycznie. In vitro jest metodą, która ma walczyć z niepłodnością i leczyć ją. 

Jak przeprowadza się in vitro?

Ta metoda zapłodnienia pozaustrojowego rozpoczyna proces poprzez stymulowanie kobiecych hormonów do procesu owulacji, by komórki jajowe dojrzały. Następnie za pomocą tzw. punkcji pobiera się komórki jajowe – takie, które są gotowe do zapłodnienia. W warunkach laboratoryjnych przeprowadza się zapłodnienie, czyli połączenie komórek jajowych z plemnikami, z czego tworzą się zarodki. Zarodki umieszczanie są przez lekarza w macicy, by tam któryś z nich mógł się zagnieździć, dzięki czemu dojdzie do ciąży. Ten proces nazywa się embriotransferem. Od tego momentu wszystko zaczyna przebiegać naturalnie – kobieta nosi ciążę przez 9 miesięcy, po czym dochodzi do porodu – naturalnego lub przez cesarskie cięcie. To jedna z metod przeciwdziałania niepłodności, która jest niezależna od przyczyn jej powstania. Wskazaniem do przeprowadzenia zapłodnienia in vitro jest:

  • usunięcie jajowodów, 
  • zaawansowana endometrioza,
  • niedrożne jajowody,
  • brak konkretnej przyczyny niemożności zajścia w ciążę,
  • nieprzynoszące efektu inseminacje i inne metody leczenia niepłodności,
  • niska jakość plemników w nasieniu partnera,
  • zaburzenia hormonalne i nierówne cykle miesiączkowe,
  • zaburzenia w funkcjonowaniu jajników,
  • zbyt wczesna menopauza.

Warunkiem przeprowadzenia zapłodnienia in vitro jest wiek kobiety poddającej się zabiegowi – najczęściej kobieta musi mieć poniżej 41 roku życia, ponieważ u starszych pań występuje duże ryzyko poronienia ciąży, a także zmniejsza się szansa na urodzenie żywego dziecka. 

Zapłodnienie in vitro a test ciążowy

Po połączeniu komórki jajowej i plemnika, zarodki dojrzewają kilka dni, po czym umieszcza się je w macicy by mogły się zagnieździć. Do zabiegu wykorzystywane są zazwyczaj jeden lub dwa zarodki, a resztę zarodków można przez pewien czas przechowywać w ujemnej temperaturze. Takie przechowywanie w pojemnikach z ciekłym azotem nazywa się krioprezerwacją zarodków. Zabieg embriotransferu jest całkowicie bezbolesny (przeprowadza się go bez znieczulenia) i krótki. Po jego wykonaniu zaleca się tygodniową wstrzemięźliwość od kontaktów seksualnych i orgazmów (skurcze macicy mogą negatywnie wpłynąć na proces zagnieżdżania zarodków). 
Test ciążowy można wykonać po upływie ok. 15 dni od zabiegu embriotransferu – wtedy już wydziela się hormon hCG, który odpowiada za obecność ciąży w organizmie kobiety. Jeśli test ciążowy pokaże dwie kreski i wynik jest pozytywny, należy wykonać badanie USG, które dodatkowo potwierdzi obecność zagnieżdżonego zarodka. Dodatkowo warto wtedy też wykonać badania prenatalne. Jeśli wynik testu będzie negatywny lub kobieta zgodnie ze swoim cyklem miesiączkowym dostanie okres, należy rozważyć dalsze próby embriotransferu z zarodków, które pozostały z procesu zapładniania laboratoryjnego.

Powikłania ciąży i kobiety

W trakcie stymulowania hormonalnego, które przygotowuje do przeprowadzenia zabiegu in vitro, może dojść do zaburzeń hormonalnych, a także do rozwoju zespołu hiperstymulacji jajników. To natomiast zwiększa ryzyko powstania na jajniku torbieli u kobiet, które mają do nich skłonność. Ryzykiem są również krótkotrwałe infekcje lub krwawienia. Co do powikłań długoterminowych, nadal są prowadzone na ten temat badania, ponieważ ta metoda zapłodnienia nie funkcjonuje w medycynie dosyć długo. Jeśli chodzi o powikłania ciąży, to najczęstszym jest ryzyko ciąży bliźniaczej i mnogiej z powodu częstego przeprowadzania zabiegu z użyciem więcej niż jednego zarodka. Ryzyko poronienia po zabiegu jest takie samo jak po zapłodnieniu naturalnym, ale wzrasta ryzyko wewnątrzmacicznego obumarcia płodu z 0,37% do 1,62%. Dzieci, które zostały poczęte z metody in vitro, często mogą mieć niższą wagę urodzeniową i ryzyko mózgowego porażenia dziecięcego.

Prawo w Polsce a in vitro

W naszym państwie in vitro jest prawnie dopuszczalne i legalne, istnieją jednak zapisy w ustawie o leczeniu niepłodności, które regulują kilka kwestii. Zaznaczone tam zostało, że do zapłodnienia pozaustrojowego można wykorzystać maksymalnie 6 komórek jajowych zdolnych do rozrodu. Do kwestii zakazanych w polskim prawie należą:

  1. handel zarodkami lub komórkami rozrodczymi,
  2. diagnostyka genetyczna niezwiązana z przygotowaniem do in vitro, a ustalająca m.in. płeć dziecka
  3. niszczenie zarodków zdolnych do rozrodu, które powstały w wyniku procedury in vitro
  4. pobieranie komórek jajowych z ludzkich zwłok
  5. tworzenie zarodków do wykorzystania w innych celach niż zapłodnienie in vitro
  6. tworzenie hybryd ludzko-zwierzęcych lub klonowanie ludzi

Czym in vitro różni się od naprotechnologii?

Naprotechnologia to metoda leczenia niepłodności, która ma wspomóc naturalne planowanie rodziny. Sposób ten polega na obserwacji swojego ciała, cyklu miesiączkowego oraz – na podstawie uzyskanych wniosków – starania o dziecko. Naprotechnologia ma na celu wykrycie i wyeliminowanie błędów (często niezwiązanych z ginekologią) i zaburzeń cyklu miesiączkowego, które utrudniają zajście w ciążę. To metoda, która ma wielu zwolenników, ale również przeciwników – jest jedynym sposobem leczenia niepłodności, który aprobuje Kościół katolicki. Naprotechnologia pod względem starań o ciążę nie ma nic wspólnego z in vitro – to dwie oddzielne metody leczenia niepłodności, które bazują na innych metodach leczenia. In vitro to metoda medyczna, która łączy poza organizmem kobiety komórkę jajową i plemnik, po czym umieszcza się zarodek w macicy. Naprotechnologia natomiast należy do tzw. naturalnej medycyny – polega na obserwacji ciała i próbach naturalnego poprawiania płodności. Ta metoda nie jest uniwersalna i dostępna dla wszystkich, jeśli w grę wchodzą mechaniczne problemy czy fizyczne defekty anatomiczne. In vitro ma w przypadku leczenia niepłodności dużo większą skuteczność i jest poparte większą liczbą badań naukowych.

Inseminacja a in vitro

Inseminacja ma nieco więcej wspólnego z in vitro, niż naprotechnologia. Jest tak ponieważ inseminacja również polega na przeprowadzaniu ginekologicznego zabiegu. Różnica między in vitro a inseminacją polega na tym, że ta ostatnia to zabieg domaciczny, który polega na wprowadzeniu do jamy macicy plemników, które wcześniej są odpowiednio przygotowane. Zabieg ma leczyć niepłodność i wspierać starania o dziecko przy wsparciu nasienia partnera lub dawcy. Towarzystwa naukowe rekomendują by podczas leczenia niepłodności wykonywać 4-6 zabiegi inseminacji, bo po 6 próbach, metoda traci na skuteczności. Inseminacja ma również od początku niższą skuteczność niż in vitro, dlatego też koszt zabiegu jest również niższy – w prywatnych klinikach leczenia niepłodności można go wykonać za ok. 700-900 zł.

Cena in vitro

Wiele osób mających problemy z zajściem w ciążę zaczyna się zastanawiać ile kosztuje in vitro i czy je na to stać. W Polsce koszt in vitro jest nadal dosyć wysoki – razem ze wszystkimi stymulacjami hormonalnymi, diagnostyką i wizytami kontrolnymi, kwota wynosi około 17-20 tysięcy. I chociaż sam zabieg/procedura IVF ICSI/IMSI może kosztować 7-8 tysięcy złotych, to dodatkowe koszty sprawiają, że ta metoda leczenia niepłodności nie jest dostępna dla wszystkich, bo cena in vitro przewyższa możliwości finansowe wielu Polaków. Na szczęście w wielu Polskich miastach polityka samorządowa myśli o projektach refundacji lub dofinansowania in vitro – takie programy refundacji funkcjonują już w Warszawie, Częstochowie, Poznaniu i Łodzi. 

Zobacz także:

separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (0)
avatar
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?