Babyonline.pl
 
 
Rozwiń menu

Kiedy trzeba zbadać słuch?

| 21.02.2007, aktualizacja: 23.04.2007 | 0

Jeśli podejrzewasz, że Twój maluszek źle słyszy, nie zwlekaj z wizytą u laryngologa.

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(0)


Jeśli podejrzewasz, że Twój maluszek źle słyszy, nie zwlekaj z wizytą u laryngologa. Są metody, które pozwalają wykryć zaburzenia nawet u najmłodszych dzieci.



Skierowanie do laryngologa otrzymasz od pediatry. Postaraj się zapisać dziecko do takiego lekarza, który specjalizuje się w problemach związanych ze słuchem.

Maluch u lekarza
Otolaryngolog zaczyna od wywiadu. Pyta, na co dziecko chorowało, kiedy zauważyłaś, że gorzej słyszy, czy ktoś w rodzinie miał kłopoty ze słuchem. Potem zbada malca. Za pomocą specjalnego przyrządu (wideootoskopu lub mikroskopu) obejrzy błonę bębenkową, sprawdzi, czy uszko jest prawidłowo zbudowane, czy nie zalega w nim nadmierna ilość woskowiny lub czy na skutek infekcji nie doszło do pęknięcia błony bębenkowej. To badanie jest całkowicie bezbolesne, może jednak sprawić lekarzowi spore kłopoty, jeśli dziecko ze strachu broni się przed oglądaniem ucha. W razie jakichkolwiek wątpliwości lekarz zdecyduje o konieczności wykonania specjalistycznych badań i da Ci na nie skierowanie.

Słuch malutkich dzieci sprawdza się, stosując tzw. metody obiektywne – nie wymagające aktywnego udziału pacjenta (odpowiadania na pytania, reagowania na polecenia). Polegają one na komputerowej analizie reakcji narządu słuchu na określony poziom dźwięku i pokazują, jak duża jest utrata słuchu. Badania takie nie bolą i są bezpieczne. Niekiedy robi się je, kiedy dziecko śpi. Chodzi o to, by pomiary słuchu mogły być wykonane w bezruchu.

Najczęstsze metody to:
1. Badanie fotoemisji akustycznej. Umożliwia określenie stanu ślimaka. Polega na rejestracji reakcji ucha wewnętrznego na ciche dźwięki. Służy do tego mała sonda z miniaturowym mikrofonem i słuchawką, którą wkłada się do ucha.
2. Tympanometria. Pozwala ocenić stan ucha środkowego (pomaga w rozpoznaniu wysiękowego zapalenia, niedrożności trąbki słuchowej, przerwania łańcucha kosteczek). Rejestruje odruch obronny ucha przed zbyt głośnymi dźwiękami, co pomaga w wyborze aparatu słuchowego. Badanie polega na włożeniu do ucha sondy akustycznej połączonej ze źródłem dźwięku, mikrofonem i pompą zmieniającą ciśnienie w przewodzie słuchowym. Zmiany ciśnienia powodują wychylenia błony bębenkowej, które są rejestrowane przez urządzenie i przedstawiane w postaci wykresu.
3. ABR, czyli rejestracja słuchowych potencjałów pnia mózgu. Dziecku wkłada się słuchawki, a na głowie umieszcza elektrody, rejestrujące możliwości odbioru dźwięku przez mózg. Można dzięki temu określić próg słyszenia dla różnych częstotliwości i miejsce uszkodzenia słuchu – np. czy jest to uszkodzenie ucha wewnętrznego czy też nerwu słuchowego.

Pokaż, co słyszysz
Kiedy dziecko skończy sześć miesięcy, pozwala na to jego stan zdrowia i stopień rozwoju, można ocenić słuch subiektywnie – tzn. obserwując reakcje malucha na różne odgłosy. Jest to tzw. audiometria behawioralna.
Malec siada na kolanach mamy, a osoba przeprowadzająca badanie naprzeciw. Badający przygląda się, jak zachowuje się dziecko, gdy zza jego główki i z boku dobiegają dźwięki: czy odwraca się w ich stronę, czy interesuje się tym, co się wokół dzieje. Do badań używa się np. głosów zwierząt i innych dźwięków z otoczenia. Dziecko starsze może wykonywać polecenia wydawane przez osobę badającą, np. podawać przedmioty, pokazywać części ciała. Dzieci lubią te badania i traktują je jak zabawę.
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (0)
avatar
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?