Zobacz wszystkie serwisy
;)
Doceniaj dobre pomysły
Ochraniacz z poduszki pozwalający osłonić brzuch podczas wieszania bombek na kłującej choince (patent pięcioletniego Bartka) czy hełm z plastikowej miski (chyba każdy smyk miał go na głowie choć raz) to w końcu naprawdę coś! Ale nawet jeśli pomysł wydaje ci się kiepski, nie wyśmiewaj go. Po pierwsze: masz dorosły punkt widzenia i inaczej postrzegasz świat, więc może zwyczajnie go nie doceniasz. Po drugie: ośmieszany czy krytykowany malec przestanie wychylać się z czymkolwiek, może zacząć tłumić w sobie inwencję twórczą w obawie przed krytyką. Lepiej wspólnie zastanówcie się, co poszło nie tak: „Chodź pomyślimy, co by tu zrobić, żeby to nie było niebezpieczne/podobało się innym/działało?”.
Zachęcaj do dalszych poszukiwań
Dziecko powiedziało, że ogryziony przez nie andrut wygląda jak wielbłąd? Warto pochwalić je za ciekawy pomysł, ale i zachęcić, by przyglądało się dalej. Może obrócony wafelek będzie przypominał coś innego, np. zamek? A co się stanie po kolejnym „gryzie”? – Ważne, by nie pozostać przy jednym pomyśle i jednym przekształceniu, tylko pójść krok, dwa kroki dalej – mówi dr Ligęza. – Często pierwsze pomysły są najmniej oryginalne. Jeśli np. narysujemy przedszkolakowi trzy kółka i poprosimy, by każde z nich zamienił w inny rysunek, prawdopodobnie powstanie słoneczko, uśmiechnięta buzia i kwiatek. Dopiero z czwartego, ósmego czy dziesiątego smyk zrobi zegarek, rowerowe koło. Albo połączy dwa koła i powstaną okulary... Podobnie z innymi rzeczami, np. pomysłami na nietypowe wykorzystanie gazety. Wśród wielu propozycji łatwiej o trzy naprawdę dobre i świeże.
Kierunkuj
Uwaga! Twórcze myślenie i działanie nie jest równoznaczne z całkowitą dowolnością. – Pewne ograniczenia sprawiają, że powstaje więcej sensownych, oryginalnych pomysłów niż wtedy, gdy mówisz: „Rób co chcesz, narysuj, co ci przyjdzie do głowy” – zapewnia psycholog. Przykład? Jeśli poprosisz dziecko o dokończenie historii zaczynającej się od słów „Chłopiec szedł przez las i znalazł w trawie…”, poda ci mnóstwo propozycji naraz: walec drogowy!, lalkę Barbie!, łopatkę!, klocki!, żółwia!... Takie odpowiedzi mogą posunąć historię naprzód, ale mogą też pogrążyć ją w absurdzie (co oczywiście również może być ciekawe, ale to już zupełnie inna para kaloszy). Jeżeli natomiast ograniczymy wybór do, powiedzmy, klucza, atlasu grzybów i korali, może powstać nowa, interesująca i spójna bajka.
Pytaj i zachęcaj do zadawania pytań
Oglądając bajki, czytając, spacerując, warto zadawać dziecku pytania, bo pobudzają one ciekawość, zwracają uwagę na szczegóły i zachęcają do myślenia. („O, biedronka. Ciekawe dokąd idzie?” , „Po co krowie dzwonek na szyi?”). Warto także bawić się w wymyślanie: „Co by było, gdyby…” (...gdyby mama miała czarodziejską różdżkę, gdyby domy budowano z klocków lego, gdyby dzieci chodziły do pracy, a rodzice do przedszkola?).
Szukajcie nowych rozwiązań
Nie macie domowego teatrzyku z kurtyną? Nic nie szkodzi. Połóżcie na oparciach krzeseł kij od mopa i przewieście prześcieradło. Możecie także użyć przykrytej prześcieradłem deski do prasowania. Nie macie kukiełek? Zróbcie je z drewnianych łyżek albo naciągniętych na dłonie skarpetek. Pamiętaj, że wcale nie trzeba podrabiać wszystkiego w najdrobniejszych szczegółach. Najczęściej wystarczają rozwiązania symboliczne (np. korona dla króla), resztę można sobie po prostu… wyobrazić.
Dyskutuj na forum: Muzyka rozwija nasze dzieci »
Sonda
|
