Babyonline.pl
 
 
Rozwiń menu

Ciągły lęk o dziecko? Sprawdź, czy to nie poporodowe zaburzenia lękowe!

| 25.11.2016, aktualizacja: 30.11.2016 | 0

Urodziłaś i ciągle martwisz się o dziecko? Sprawdź, czy twój lęk nie oznacza przypadkiem poporodowych zaburzeń lękowych. A jeśli tak, co powinnaś zrobić? Pytamy psychologa.

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(1)
co to są poporodowe zaburzenia lękowe
fot. Fotolia
Spis treści:
1. Poporodowe zaburzenia lękowe: co to jest?
2. Poporodowe zaburzenia lękowe: objawy
3. Poporodowe zaburzenia lękowe: czynniki ryzyka
4. Czy poporodowe zaburzenia lękowe to mój problem?
5. Kiedy do lekarza z zaburzeniami lękowymi po porodzie?
6. Pomoc przy poporodowych zaburzeniach lękowych


Poporodowe zaburzenia lękowe to mniej znane zaburzenie występujące u kobiet, które właśnie urodziły. O depresji poporodowej słyszeli już niemal wszyscy, o poporodowych zaburzeniach lękowych wie niewiele osób. To naturalne, że po porodzie martwimy się bardziej niż wcześniej – dziecko to nowa odpowiedzialność, nieznane nam do tej pory obowiązki i emocje. Noworodek jest kruchy i delikatny, boimy się, że nie damy rady odpowiednio się nim zająć, że zrobimy mu niechcący krzywdę.

Czasami nasze obawy są tak silne, że utrudniają nam codzienną opiekę nad noworodkiem, a wtedy potrzebujemy pomocy. O to, czym są poporodowe zaburzenia lękowe i jakie są ich objawy zapytaliśmy psychologa, Patrycję Satkiewicz. 

Poporodowe zaburzenia lękowe: co to jest?

- Poporodowe zaburzenia lękowe są to nadmierne lęki i obawy, które najczęściej dotyczą dziecka – tłumaczy Patrycja Satkiewicz. -  Młoda mama boi się na przykład, że dziecko zachoruje lub że jest chore, boi się, że coś jest dziecku, jeśli ono za dużo/za mało śpi, ma obawy względem karmienia piersią itp. W skrajnych przypadkach zaburzenia lękowe mogą przybierać formę lęku panicznego, który utrudnia normalne funkcjonowanie nie tylko poza domem, ale często też w znanym, domowym środowisku. Np. kobieta panicznie boi się zostać sama z dzieckiem, kiedy mąż/partner wychodzi do pracy. Lęk paniczny zawsze łączy się z nieprzyjemnymi odczuciami fizycznymi typu: przyśpieszony rytm pracy serca, bóle w klatce piersiowej, wrażenie zawału,  duszności. 

Po porodzie mamy miliony powodów do niepokoju. Ale to, jak sobie z tym lękiem radzimy na co dzień, ma ogromne znaczenie dla naszego zdrowia psychicznego. W przebiegu poporodowych zaburzeń lękowych, niepokojowi często towarzyszy obniżony nastrój lub depresja poporodowa. Poporodowe zaburzenia lękowe mogą prowadzić także do problemów ze snem (bezsenność, płytki sen, koszmary senne, częste budzenie się w nocy z nieokreślonym i irracjonalnym lękiem itp.), zaburzeń odżywiania (np. brak apetytu), a nawet bólu napięciowego (np. ból głowy, kręgosłupa).

Poporodowe zaburzenia lękowe: objawy

Jeśli zauważasz u siebie kilka lub wszystkie z poniższych objawów, być może cierpisz na poporodowe zaburzenia lękowe:
  • nasilony lęk o dziecko
  • utrudnione funkcjonowanie z powodu strachu 
  • lęk przed zostaniem sam na sam z dzieckiem
  • przyspieszony rytm serca
  • ból w klatce piersiowej
  • duszności
  • problemy ze snem
  • zaburzenia odżywiania
  • ból głowy
  • ból kręgosłupa
  • obniżony nastrój
  • depresja poporodowa

Poporodowe zaburzenia lękowe: czynniki ryzyka

Podobnie jak w przypadku depresji poporodowej, istnieją czynniki ryzyka wystąpienia poporodowych zaburzeń lękowych:
  • wcześniejsze zaburzenia lękowe lub zaburzenia nastroju;
  • przypadki takich zaburzeń w rodzinie (np. matka lub babka źle znosiły okres po porodzie)
  • perfekcjonizm
  • ciąża nieplanowana, szczególnie w bardzo młodym wieku
  • złe doświadczenia podczas porodu: długi, bolesny poród, który zakończył się np. cc
  • brak doświadczenia w opiece nad dzieckiem
  • brak wsparcia ze strony rodziny po porodzie

Poporodowe zaburzenia lękowe: czy to mnie dotyczy?

Amerykańscy psychologowie mówią, że zaburzenia lękowe po porodzie to problem coraz większej liczby kobiet. Problem polega jednak na tym – i potwierdza to nasz ekspert – że wiele kobiet nie szuka pomocy, próbując uporać się z problemem w samotności: - Młode mamy najczęściej wstydzą się i nie chcą się przyznać do tego typu zaburzeń. Do lekarza psychiatry lub psychoterapeuty chodzą dopiero wtedy, kiedy sytuacja jest wręcz tragiczna i mają np. myśli samobójcze. Na pewno poporodowe zaburzenia lękowe występują częściej niż nam się wydaje, szczególnie wśród pierworódek, które długo przygotowywały się do bycia matkami, są ambitne, perfekcyjne lub też występują one u bardzo młodych mam, które nie zdążyły się przygotować do nowej roli w życiu – mówi Patrycja Satkiewicz..

Nawet jeśli nie jesteś w grupie ryzyka, pamiętaj, że zaburzenia lękowe mogą dotknąć każdego, także jeśli wcześniej nie miał żadnych zaburzeń psychicznych. - Prawdopodobieństwo wystąpienia tych zaburzeń nie zależy od statusu materialnego kobiety, kraju, narodowości, rasy itp. Praktycznie u każdej kobiety mogą wystąpić wyżej wymienione zaburzenia, dlatego ważne jest, żeby każda ciężarna zdawała sobie sprawę z ryzyka – podkreśla Satkiewicz.

Poporodowe zaburzenia lękowe: kiedy do lekarza?

Jak już zauważyliśmy, pewna doza lęku w okresie po porodzie jest naturalna. Jeśli jednak zaobserwowałaś u siebie kilka z wyżej wymienionych objawów, powinnaś pomyśleć o rozmowie z lekarzem. Niepokojące i wymagające niezwłocznej konsultacji lekarza rodzinnego, lekarza psychiatry lub/i psychoterapeuty są stany lękowe objawiające się:
  • omdleniami
  • przyspieszonym tętnem
  • hiperwentylacją
Takie objawy towarzyszące stanom lękowym stanowią realne zagrożenie życia kobiety i dziecka. - Na pewno należy zacząć się też niepokoić wtedy, kiedy kobieta nie jest w stanie wykonać normalnych czynności, które do tej pory nie sprawiały jej trudności, np. nie jest w stanie wyjść z domu, bo się boi, albo nie jest w stanie zostać sama z dzieckiem w domu itp. – mówi psycholog. -Najczęściej młoda mama sama widzi i wie, że coś się z nią niedobrego dzieje i doskonale identyfikuje stany lękowe, tylko wstyd i niezrozumienie społeczne, a w szczególności niezrozumienie ze strony rodziny, nie pozwala jej zwrócić się o pomoc do specjalisty.

Poporodowe zaburzenia lękowe: jak sobie pomóc?

Jeśli czujesz, że cierpisz na poporodowe zaburzenia lękowe, przede wszystkim nie bój się mówić o tym głośno. Lęk czy obniżony nastrój nie oznaczają, że jesteś gorszą matką. Poproś o pomoc swojego partnera i rodzinę, porozmawiaj z lekarzem. Poszukaj innych mam, które przeszły przez to samo i skorzystaj z ich wsparcia i doświadczenia. Byłoby dobrze, gdybyś zdecydowała się na psychoterapię, szczególnie jeśli nie masz wsparcia wśród bliskich. Nie daj sobie wmówić, że kobiety rodzą się z naturalną wiedzą o potrzebach dziecka i o opiece nad noworodkiem. Warto czerpać wiedzę od doświadczonych kobiet w swoim otoczeniu – pamiętaj o zasadzie, że do wychowania dziecka potrzebna jest cała wioska. W tym twierdzeniu jest wiele prawdy, jest wsparcie dla kobiety, pomoc i mądrość. Nie udawaj, że nic złego się nie dzieje. Nie zaciskaj zębów i nie płacz w samotności. 

Nie bagatelizuj zaburzeń lękowych po porodzie, bo mają wpływ nie tylko na ciebie, ale i na dziecko, które doskonale wyczuwa twoje nastroje. Kiedy ty czujesz się źle i potrzebujesz pomocy, twoje dziecko  może być częściej niespokojne, płaczliwe, a nawet mieć obniżoną odporność. Wszystko to może mieć wpływ na jego dalszy rozwój. Okres po porodzie jest także wyzwaniem dla relacji małżeńskich, a zaburzenia psychiczne w tym okresie nie pozostają bez wpływu na wasz związek. 

Kiedy objawy poporodowych zaburzeń lękowych są nasilone, pomoc specjalisty okazuje się niezbędna: - Czasami wystarczy psychoedukacja, psychoterapia, innym razem należy włączyć do leczenia również farmakoterapię – mówi Satkiewicz. - Jest to standardowa praktyka i coraz więcej młodych mam decyduje się na szukanie pomocy specjalisty, ponieważ zdrowie psychiczne jest dla nich tak samo ważne jak te fizyczne. Dobrze dobrane leki oraz pozostanie pod kontrolą lekarza lub psychoterapeuty gwarantuje wyleczenie lub zminimalizowanie objawów, a tym samym zdecydowanie poprawę komfortu życia mamy i dziecka.

Konsultacja: Patrycja Satkiewicz, psycholog, zajmuje się m.in. tematyką zaburzeń afektywnych i kwestiami seksualności (w szczególności osób LGBT i ich rodzin) 


Zobacz też:
 
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (0)
avatar
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?