Babyonline.pl
 
 
Rozwiń menu

Trójka na szóstkę

| 27.09.2007, aktualizacja: 05.10.2007 | 2

Trójka maluchów za jednym zamachem? Gdy zakłopotany lekarz obwieszczał to naszym bohaterom, mamy ogarniało przerażenie, tatusiów zaś szalona radość.

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(2)
28_3na6_214.jpg Dziś nie wyobrażają sobie życia z jednym dzieckiem.

Szukają się w internecie, organizują trojaczkowe zloty. Ale na początku codzienność była trudna. Dość powiedzieć, że trójka dzieci zużywa 56 pieluch w cztery dni, a nakarmienie ich piersią jest niewykonalne. Jak sobie radzić?

Dwoje to za mało!
Piotr i Kamila znają się od podstawówki, zaręczyli się trzeciego, trzeciego wzięli ślub, a gdy zrezygnowali z antykoncepcji – Kamila od razu urodziła trójkę dzieci. Wiadomość o ciąży była dla nich radością. Ale gdy w 13. tygodniu lekarz powiedział, że będą bliźniaki, a po chwili dodał: „Zaraz, zaraz, mamy tu jeszcze jedno maleństwo”, Kamila była przerażona. Za to Piotr oszalał z radości. Do dziś zresztą pisze o sobie na forum „lekko wykolejony tata trojaczków”. Ona zaś wspomina: – Wszyscy się cieszyli, a ja nie. Okazało się też, że w rodzinie były już bliźniaki, a siostrze Kamili wyrwało się nawet: – Dobrze, że na ciebie padło!
Myśleli, jak powiadomić rodziców. Kamila powiedziała swojej mamie, że dwoje to przecież za mało! Dla przyszłych dziadków kupili też komplety smoczków, po trzy sztuki. – Chyba po prostu były tak pakowane – śmieje się Kamila. Ale rodzice i tak byli w szoku.

A potem był szpital…
A oni? Ciąża przebiegała wzorowo, nie martwili się więc o zdrowie dzieci. Raczej wyobrażali sobie, jak to będzie, gdy się urodzą. Korzystali z czasu dla siebie. – W trzecim miesiącu ciąży pojechaliśmy do Chorwacji. Czułam się dobrze, więc czemu nie? – wspomina Kamila.
Kilka miesięcy później dzieci urodziły się przez cesarskie cięcie. Pierwsza była Ola, potem Dominik i na końcu Julka – najmniejsza, bo ważyła tylko 1950 g. Dominik, otoczony dziewczynkami, do dzisiaj jest „babiarzem”. Kamila się śmieje: – Nawet pani z kiosku największymi względami darzy Dominika.
Pobytu w szpitalu Kamila nie wspomina dobrze. – Od początku wiedziałam, że nie dam rady karmić piersią. Przez pielęgniarki byłam traktowana jak wyrodna matka – opowiada. – A przecież po cesarce prawie nie mogłam siedzieć, a co dopiero karmić. Więc dwie butelki trzymałam rękami, trzecią podpierałam nogą! Trudno było, bo nikt mi nie pomógł – mówi z żalem. – Musiałam też podpisać oświadczenie, że „matka zrzeka się karmienia dziecka”. A ja miałam przecież troje dzieci, a nie jedno! – dodaje.

A co to jest kino?
Opieka nad dziećmi była tak absorbująca, że dziś Kamila przyznaje: – Pierwszy rok pamiętamy jak przez mgłę: było tylko karmienie, spanie, przewijanie. – Ale nigdy nie narzekaliśmy – dodaje Piotr.
Od początku pomagały im obie babcie, ale najważniejsza była dobra organizacja. – Jeszcze do dzisiaj mamy kalendarz, w którym zapisywaliśmy niemal wszystko: godziny jedzenia, spanie i kupki – opowiada Kamila, szukając w wielkim pudle z pamiątkami notatek z pierwszego roku życia maluchów.
Wychodzenie na spacery z trójką było w zasadzie niemożliwe. Potrójny wózek jest ciężki, a wyniesienie wózka dla bliźniaków i zwykłego – zbyt trudne dla jednej osoby. – Przez pierwszy rok nie chodziliśmy na spacery. Dzieci grzały się na słoneczku przy otwartym oknie – wspomina Kamila. – Dopiero jak zaczęły tuptać, sama wyszłam z nimi z domu – dodaje.
Młodzi rodzice mają niewiele czasu dla siebie. Na pytanie, kiedy ostatnio byli w kinie, Piotr odpowiada: – Co to jest kino? A Kamila dodaje: – Nie jesteśmy imprezowiczami, wolimy znajomych zapraszać do siebie.
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (2)
avatar

lenka
lenka | 2008-11-10 23:01 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

jestescie cudowni szczerze wam gratuluje wiem jak sie chowa wiecej jak jedno bo moje blizniaki własnie skonczyły roczek ale tych chwil szczesliwych nie oddałabym nikomu serdecznie pozdrawiam i wielkie całusy dla maluszków

Odpowiedz

Myszka
Myszka | 2007-10-03 10:35 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

witam ja bym nie wiedziala co mam zrobic napewno przezylabym wielki szok ale gratuluje wam ze podolaliscie takiemu wyzwaniu i jestem pelna podziwu dla was.
Pozdrawiam was i wasze pociechy

Odpowiedz
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?