Babyonline.pl
 
 
Rozwiń menu

W czym pomoże Superniania, czyli kiedy iść do psychologa dziecięcego?

| 31.01.2007, aktualizacja: 09.09.2016 | 0

Dziecięcy psycholog jest w każdym mieście. Ty też możesz skorzystać z jej pomocy. Zobacz, kiedy warto umówić się na wizytę i jakie zachowania dziecka powinny cię zaniepokoić.

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(0)
psycholog dziecięcy
fot. fotolia.com
Pomocy psychologicznej potrzebują dzieci, które przeżyły bardzo silny wstrząs psychiczny, np. wypadek samochodowy, pożar, śmierć kogoś bliskiego. Również takie, które były krzywdzone lub wychowują się w rodzinach z problemem alkoholowym. To jasne. Kiedy jeszcze?

Kiedy iść z dzieckiem do psychologa

Zgłoś się z dzieckiem do psychologa, jeżeli twoje dziecko:
  • przeżywa rozwód rodziców;
  • należy do grupy dzieci z tzw. ryzyka okołoporodowego: nieprawidłowy przebieg ciąży, powikłany poród, występowanie niepokojących objawów neurologicznych;
  • przez dłuższy czas wykazuje niepokojące objawy, np. zaczęło się moczyć, ma tiki;
  • sprawia ci duże trudności wychowawcze;
  • rozwija się dużo wolniej niż jego rówieśnicy (np. dużo słabiej mówi)
  • unika kontaktu z ludźmi, również bliskimi;
  • niepokoi cię innym, nietypowym zachowaniem.

A z jakimi problemami rodzice pukają najczęściej? Oto 5 bardzo typowych:

Gdy dziecko słabo mówi

Ten kłopot może dotyczyć już niemowlęcia, które np. nie gaworzy; dwulatka, który jeszcze nie zaczął mówić; trzylatka, który mówi tylko pojedyncze wyrazy. W takich sytuacjach rodzice zwracają się zwykle po pomoc do logopedy, który zajmuje się m.in. wczesnym stymulowaniem rozwoju mowy. Bywa jednak, że dziecko „nie mówi” z powodów, które tkwią w jego psychice, a wtedy logopeda jest na ogół bezsilny i potrzebna jest pomoc psychologa. Psycholog ocenia tempo rozwoju dziecka i szuka przyczyn kłopotów z mówieniem. Bywa, że opóźnienie lub brak mowy jest przejawem poważnego zaburzenia, częściej jednak maluch jest zbyt słabo zachęcany przez otoczenie do posługiwania się mową, z czego rodzice nie zdają sobie sprawy. W takiej sytuacji psycholog radzi, jak wzmocnić motywację dziecka do mówienia.

Gdy dziecko dziwnie się zachowuje

Wyrywanie sobie włosów, walenie głową w podłogę, jąkanie, obgryzanie paznokci, kiwanie się, dotykanie narządów płciowych - rodzice bardzo niepokoją się tymi „dziwnymi” nawykami dziecka. Mogą one świadczyć o stresie, lęku, podenerwowaniu lub niezaspokojonych potrzebach dziecka. Dorosły, by w równie trudnych chwilach rozładować napięcie emocjonalne, sięga na przykład po papierosa. Dzieci mają na to takie właśnie „dziwne” sposoby i nie należy ich za to piętnować. Często wystarczy okazać maluchowi cierpliwość, czułość i zrozumienie, by problem zniknął, jednak w niektórych sytuacjach potrzeba pewnych zmian w rodzinie lub w stosunku rodziców do dziecka, które trudno samemu wprowadzić. Gdy kłopoty nie znikają lub nasilają się warto skonsultować się z psychologiem, by wspólnie odkryć, jaką trudność przeżywa dziecko i móc skutecznie mu pomagać.
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (0)
avatar
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?