Babyonline.pl
 
 
Rozwiń menu

Jak zdiagnozować zespół Aspergera?

| 31.01.2014, aktualizacja: 29.09.2015 | 2

Twoje dziecko zachowuje się w sposób, który Cię niepokoi? Martwisz się, że nie potrafi znaleźć sobie przyjaciół? Nie potrafi zrozumieć żartów, przenośni, ironii? Być może ma zespół Aspergera. Sprawdź, jak diagnozuje się to zaburzenie.

separator
Wyślij e-mailem
separator
Oceń :
(3)
Smutny chłopiec, dziecko
fot. Fotolia
Dziecko z zespołem Aspergera nie potrafi we właściwy sposób odbierać informacji za pomocą zmysłów - może być nadwrażliwe lub podwrażliwe sensorycznie. Jeśli cokolwiek cię zaniepokoi w zachowaniu twojego dziecka, warto się skonsultować ze specjalistą - psychologiem, psychiatrą, neurologiem, pedagogiem z poradni psychologiczno-pedagogicznej.
Do takiej wizyty lepiej się przygotować: warto przypomnieć sobie, jak zachowywało się dziecko od najmłodszych lat. Pomocne w odświeżeniu pamięci z pewnością będą domowe zbiory zdjęć, nagrania z uroczystości rodzinnych, wspólnych wakacji, przedstawień szkolnych. Wspomnienia dotyczące dziecka warto spisać na kartce, by podczas wizyty u specjalisty nic ważnego nam nie umknęło.

Warto wiedzieć: Dlaczego przedszkolak może być milczący?

Diagnozowanie zespołu Aspergera - jakie badania?

Diagnozowanie zespołu Aspergera jest procesem żmudnym i długotrwałym - może trwać kilka tygodni, a nawet miesięcy. Czasami zdarza się, że prawidłowa diagnoza zostaje postawiona
dopiero po kilku latach odwiedzania różnych specjalistów. Podczas tego procesu powinny zostać wykonany test na zespół Aspergera:
  • badania słuchu i wzroku,
  • badanie neurologiczne (EEG, ewentualnie tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny), badanie genetyczne,
  • morfologia krwi,
  • testy psychologiczne,
  • ankiety, na które odpowiadają zarówno rodzice lub opiekunowie dziecka, jaki i jego nauczyciele.

Jakie są objawy zespołu Aspergera?

Zespół Aspergera u dziecka stwierdza się, gdy wystąpią u niego, m.in.:
  • trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu kontaktu wzrokowego, mimice twarzy, gestykulacjach regulujących interakcje społeczne;
  • zainteresowania, które mają charakter obsesyjny, i/lub przywiązanie do sztywnych reguł, i/ lub powtarzające się ruchy, np. kręcenie palcami;
  • opóźnienia w rozwoju mowy, funkcji poznawczych, brak zainteresowania otoczeniem;
  • szczególne umiejętności (najczęściej związane z zainteresowaniami);
  • brak empatii;
  • brak potrzeby zabawy z rówieśnikami;
  • przywiązanie do rytuałów i niepraktycznych czynności.
Diagnozę może utrudniać występowanie innych dysfunkcji u dziecka (ADHD, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, tikowe, mutyzm wybiórczy), a także uzależnień (np. od komputera), padaczki.

Zobacz także: Jak rozpoznać u dziecka zespół Aspergera?

Co po diagnozie?

Najważniejsze jest, aby dziecko jak najszybciej trafiło na terapię - im szybciej zacznie pracę terapeutyczną, tym szybciej nauczy się funkcjonować w społeczeństwie. Także rodzice powinni zastanowić się, jak pomóc swojemu dziecku. Najważniejsze jest zaakceptowanie jego odmienności i zrozumienie, że nawet po terapii będzie ono "inne". Jednak tej "inności" nie należy odbierać, jako coś złego, lepiej skoncentrować się na właściwym ukierunkowaniu jego zainteresowań. Podobno zespół Aspergera mieli: Albert Einstein, Isaac Newton, Thomas Jefferson, Charles de Gaulle, George Orwell.
separator
Wyślij e-mailem
separator separator
Komentarze (2)
avatar

Tyuu
Tyuu | 2017-04-14 03:08 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

Zespół aspergera jest teraz na topie tak jak kiedyś dysleksja.

Odpowiedz

mama
mama | 2014-02-02 21:21 Zgłoś komentarzZgłoś komentarz do moderacji

Bardzo dziękuję za artykuł o zespole Aspergera. Mało jest ciekawych publikacji na ten temat. Czy moglibyście napisać, jak należy postępować z dzieckiem z zespołem Aspergera, jak rozmawiać, jak wychowywać? Pochodzę z małego miasteczka i mam utrudniony dostęp do psychologa. Będę wdzięczna za pomoc!

Odpowiedz
X

Logowanie

avatar

Nie masz jeszcze konta ?

Zarejestruj się




Zapomniałeś hasła?